Urodziłem się w 1955 roku w Warszawie, a od 1978 roku mieszkam w Kolonii w Niemczech. Studiowałem na Wydziale Mechaniki, Energetyki i Lotnictwa Politechniki Warszawskiej. Już w młodości odkryłem swoją fascynację sztuką – pasję, która rozwijała się w trakcie studiów poprzez eksperymentowanie z różnymi materiałami, strukturami i technikami.
Tworzę obrazy, czarno-białe fotografie oraz rzeźby ze stali, betonu i drewna od 1980 roku. Sztuka rozwijała się u mnie równolegle z pracą zawodową, czerpiąc z niej precyzję, świadomość materiału i szacunek dla procesu.
Serdecznie zapraszam do zapoznania się z moją twórczością. Nieustannie pracuję nad nowymi realizacjami, które wkrótce pojawią się na stronie, a także aktywnie uczestniczę w wystawach oraz targach sztuki w Niemczech i w Polsce.
W 2020 roku wydałem album z okazji 40-lecia mojej działalności artystycznej, prezentujący wybrane prace.
„Wojtek jest mistrzem. Wyczuwając i dostrzegając fakturę obrazu, pokazuje niezwykle rzadki talent! Ten pomysł, koncepcja barwy jako materii, jest genialny. W dzisiejszych czasach wielu ludzi wykorzystuje fotografie jako bazę do tworzenia namacalnych, fakturalnych portretów i płócien. On jednak tworzy klasykę.
Jego kolor jest materią i elementem. Wydobywa go z chaosu, z nicości. To jest wspaniałe. Jego kultura jest tajemnicza. Bardzo interesujący jest jego świat z metalu i jego miejskie rozmycia. To przemysłowa istota – wyrazista i pełna znaczenia.“
- Walery Daszewski – pisarz, publicysta i fotograf.
Absolwent Instytutu Literackiego im. Gorkiego w Moskwie, założyciel pierwszego w ZSRR niezależnego czasopismo społeczno-politycznego „Orientir DiP”.
Absolwent Instytutu Literackiego im. Gorkiego w Moskwie, założyciel pierwszego w ZSRR niezależnego czasopismo społeczno-politycznego „Orientir DiP”.
"Wojtek jest artystą, który myśli materią. Jego malarstwo zaczyna się od spotkania
z materiałem - pigmentem, powierzchnią, ciężarem i oporem tworzywa,
które stają się nośnikiem sensu, energią i śladem myślenia.
z materiałem - pigmentem, powierzchnią, ciężarem i oporem tworzywa,
które stają się nośnikiem sensu, energią i śladem myślenia.
Szczególnie istotna jest u niego relacja z materią: drewnem, stalą, betonem.
To dialog, a nie dominacja. Artysta pozwala materiałowi mówić własnym językiem, zachowując jego historię, rany i niedoskonałości.
To dialog, a nie dominacja. Artysta pozwala materiałowi mówić własnym językiem, zachowując jego historię, rany i niedoskonałości.
Twórczość Wojtka Figielskiego można odczytać jako filozficzną refleksję
nad obecnością, przemijaniem i relacją człowieka z otoczeniem.
Jest to sztuka skupiona, uczciwa i głęboko zakorzeniona w doświadczeniu świata.“
nad obecnością, przemijaniem i relacją człowieka z otoczeniem.
Jest to sztuka skupiona, uczciwa i głęboko zakorzeniona w doświadczeniu świata.“
↓ Social media ↓